(via fearless-man)
Ben vefaya, sevgiden daha çok inanırım,
Dostluğa, aşktan daha fazla güvenirim.
Samimi bir nefret,
Samimiyetsiz bir gülüşten her zaman daha sıcak gelmiştir bana.
(via zamanisar)
Beni tamamlayışını özlüyorum.
Dostoyevski diyor ya; “Kimse, seni sen olduğun için sevmeyecek, herkes seni; seni sevmenin onlara ne kadar yakışacağını düşündüğü için, yani kendileri için sevecek. Ve bu da demek oluyor ki insan böyle yaparak yine kendini sevecek. Sen hiç sevilmemiş olacaksın hikayenin sonunda.”
(via herseycoksevmekten)
Soldaki resimde resmedilen büyük ihitimalle Zeus. Burda dikkat etmeniz gereken resim sağdakidir; Sağdaki resmin hikayesi şu: Ressam olmak isteyen 2 kardeş var ve aileleri ikisinide ressamlık okuluna gönderebilecek maddi durumda değil; Aralarında kura çekerek birinin madende çalışıp diğerini finanse etmesi isteniyor, ve kura çekimi sonucu bir kardeş madende çalışmaya gidip diğer kardeşe ressamlık okulunu okuması için para yollamaya başlıyor. Yıllar geçer ressam olan kardeş okulu bitirmiş ve dönmüştür, kardeşine: Şimdi sıra sende artık ben çalışıp sana para yollayacağım sen okula gideceksin der. Madende çalışan kardeş; Çalışmaktan kırılmış ve bükülmüş parmaklarını, nasır tutmuş ve zedelenerek bir daha fırça tutamayacak olan ellerini gösterip ben artık ressam olamam der. Bunun üzerine ressam olan kardeş madende kendisi için yıpranan ve feda edilen bu elleri büyük bir duygu seli ve özveriyle çizerek dünyanın en büyük ressamları arasına girer; Evet bu resim saygıyı hak ediyordur bu eller bir emekçinin elleridir.
Çok hoş.
(via herseycoksevmekten)
(via fearless-man)